Bijpraten over Iris

28 februari 2016

Het laatste verhaaltje wat ik over Iris geschreven heb dateert – ik durf het bijna niet te zeggen – van april 2012, vier jaar geleden dus! Alsof ze in die vier jaar gewoon alleen maar gegroeid is zonder dat er wat over te vertellen viel. Maar soms zijn de dingen die allemaal gebeuren, waar je allemaal daadwerkelijk en in je hoofd mee bezig bent, zoveel, dat je er niet aan denkt dat op te schrijven op je  website. En ook weer niet alles hoeft daar op geschreven worden.

Vier jaar geleden in april was Iris drie en een half jaar; nu dus zeven en een half! Kijk even naar de babyfoto die bij het artikeltje over haar geboorte staat en naar de foto nu! Een heuse jongedame geworden.

Iris 7jaar 800
Iris 7 jaar

Als ik naar mijn schrijfstijl  kijk van al die baby- en peuterverhaaltjes, dan spreekt daar echt een vertederde oma uit.  Zoals je over baby''s en peuters praat. Ik denk dat die vertedering over je kleinkind wel zal blijven, maar dat hoeft natuurlijk niet altijd zo gezegd en geschreven te worden. Ik moet mijn schrijfstijl dus gaan aanpassen aan een opgroeiend kleinkind, dat ruimschoots handiger en zeker sneller op een tablet is dan ik! Ze zit nu in groep drie of vier; ze komt zo op bezoek en dan kan ik het gelijk weer even precies navragen. Groep 1 en 2 is onze vroegere tweejarige kleuterschool. Je moet dus doortellen, maar dan nog ben je af en toe toch weer de tel kwijt.

Inmiddels heeft Iris de drie zwemdiploma’s A, B en C gehaald, een paar hobby’s uitgeprobeerd (dansles, koken) en nu zit ze al een tijdje op turnen. Met vriendinnetjes thuis spelen of bij de vriendinnen thuis, en soms ook weer een tijdje alleen, hoe langer hoe meer en vlotter lezen (ik schreef al eens eerder over een talenknobbel: die is meegegroeid!) en inmiddels met schoolvakanties af en toe bij de verschillende oma’s en opa’s logeren.

Het is een jongedame die duidelijk een eigen wil heeft, en die af en toe erg boos of heel erg verdrietig kan zijn als ze er tegenaan loopt, dat die wil niet altijd gehonoreerd kan worden. Tja, zo gaat dat. Maar het is vaker een lief, prettig kind, dat haar best doet een sociaal wezen te zijn of te worden. En wat willen we nou helemaal: zeven jaar!

Oma Engelien



Donderdag 26 april 2012.
Het is alweer een jaar geleden dat ik wat over Iris schreef, over haar mogelijke talenknobbel. Nu is er hier in ons leven ook veel gebeurd in dat jaar, maar die kleine grote Iris heeft natuurlijk ook veel dingen meegemaakt. En dus haar mamma en pappa ook. Hoe dan ook: die eventuele talenknobbel is gewoon meegegroeid. Ze kan achter elkaar rebbelen als een vertegenwoordiger (zoals mijn moeder vroeger over mijn broer zei), het juiste woord op de juiste plaats en goede zinsconstructies.

9 maart 2011

Ze is goed tweeënhalf jaar, Iris, en ze kan behoorlijk verstaanbaar praten. Geen kromme woorden, maar gewoon af en toe nog moeilijke letters en moeilijk uit te spreken lettercombinaties. Maar het juiste woord op de juiste plaats. Ze moet erg haar best doen en nadenken, maar dan komt er toch de moeilijke en lastig uit te spreken straatnaam uit waar ze woont. Met het huisnummer. Ook de drie grootouderparen weet ze met voornamen (opa + voornaam en oma + voornaam) uit elkaar te houden en wie bij wie woont. De verrassingen zijn nog niet voorbij: ze weet ook, en kan dat ook zeggen, in welke woonplaats welke opa en oma wonen. Is dat allemaal niet bijzonder?!

12 november 2010

Nou ja, niet echt het eerste plasje natuurlijk, maar wel het eerste plasje op de w.c.! En dat is dus, bij deze, gedateerd! Opvangen en in een jampotje in de vriezer bewaren voor later? Ach, dat gaat wat te ver; het zou toch wat onhygiënisch zijn, en: het is al weggespoeld door de w.c. Want dat is immers de bedoeling.

Iris vertelde het me zojuist, geholpen door pappa Mark, door de telefoon! Natuurlijk hebben we haar uitbundig geprezen. Voor elk plasje dat ze op de wc heeft gedaan (op een speciaal kinderbrilletje natuurlijk) mag ze een plas-sticker plakken op een speciale kaart. Iris is op ’t ogenblik erg bezig met allerhande stickers en plakplaatjes overal op te plakken, op papier wat we voor haar neerleggen, op haar hand en op haar trui.

12 januari 2010
Jawel, ze is gewoon het nieuwe jaar in gelopen! Niet van de schrik of zo, want ze heeft tijdens het geknal met de jaarwisseling gewoon doorgeslapen, zo vertelden paps en mams. Die kleine Iris. Met de kerst nog niet, los lopen bedoel ik. Zat ze gewoon hier gezellig aan tafel, met oom Frank en (tante) Marcia, met allemaal te gourmetten. Een eigen hapje met er tussendoor stukjes gegourmet vlees, of een champignonnetje, totdat ze genoeg had. Ze zegt dan bijna beleefd "nee dank je", maar doet dat door nee met haar hoofdje te schudden, dat koppetje iets terug te trekken en vriendelijk "nee" te zeggen.

Ja echt, maar dat doet ze al een tijdje. En vóór het eten een paar pakjes uitpakken die de kerstman onder de boom had neergelegd. Dat was allemaal gezellig. Vlak voor de kerst stond ze al wel af en toe per ongeluk los, soms met een stapje erbij, maar zodra ze dat in de gaten had ging ze weer gauw op de grond zitten, of zich ergens aan vasthouden. Op zondagmiddag na nieuwjaarsdag waren we allemaal een poosje bij Ank en Mark op bezoek en ja hoor: de jongedame liep los! Ja, zo hoort het ook te gaan en het is dus "gewoon".

25 november 2009
Ja, de buisjes zijn in beide oortjes geplaatst; poliklinisch, bij mam op schoot. Dat is allemaal wel goed gegaan. De oorontsteking(en) waren niet direct over, maar de druk (van het trommelvlies) was eraf, dus de pijn was veel draaglijker. En inmiddels is ook dat genezen. Iets anders was, dat zij daarvoor al steeds diarree had en moest overgeven, en dat was daarna niet over. Ank en Mark dachten achteraf - en ik ook - dat zij toen toch eigenlijk al de mexicaanse griep te pakken had, want die kan/kon zich ook uiten met buikgriep.  Maar het ging niet goed. Ze at hoe langer hoe minder en ook dronk ze bijna niet meer, en plaste dus ook niet meer.

Maandag, 19 oktober 2009.

Heb ik die kleine Iris toch vanaf haar verjaardag (23 augustus) niet meer gezien! Tja, zo lopen de dingen soms. Van alles en nog wat, en tenslotte waren Arthur en ik vrijdag net terug van een weekje Brabant. Zaterdag gelijk naar Iris (en naar haar pa en ma natuurlijk) toe. Deze afspraak hadden we tevoren al gemaakt, zo van: daar komt nu niets meer tussen: eerst Iris!

En ja hoor: ze is groter, langer, een paar tandjes en een kiesje erbij, en ze stapt achter een houten karretje met een handvat, aan, van de kamer naar de keuken. Zelfstandig, maar natuurlijk nog een beetje wankel. En met omdraaien even een handje helpen. Kruipen gaat ook nog steeds geweldig: een zeer snelle tijgerin!
Erg naar is, dat ze regelmatig en dan ook erg heftig, last van haar oortjes heeft: aan beide zijden middenoorontsteking, soms dubbel.

9 augustus 2009

Ja natuurlijk, zul je misschien zeggen, natuurlijk groeit ze. Toch is het geweldig om dit te kunnen zeggen, want het gaat goed. Het blijft een vrolijk en pienter meisje, ondanks - inderdaad, toch - oorpijn af en toe, verkouden, diarree, alles af en toe. Heel vervelend voor haarzelf (en voor de ouders!). En dan is huilen de enige taal nog waarmee ze kan laten weten, dat ze pijn heeft of zich echt heel onprettig voelt. Ze zit, zit op de grond te spelen, begint te ontdekken dat bepaalde vormen blokjes door bepaalde vormen in het doosje moeten, ze zit in een kinderstoel aan tafel, zélf haar blokjes boterham op te eten, hoorden we van mamma, en heeft inmiddels 5 of 6 tandjes. We hebben nog niet met vette letters en uitroeptekens in onze e-mail gelezen, dat ze staat, maar soms heb je de indruk, dat dat niet lang meer zal duren.

Zaterdag 29 augustus 2009

Morgen is ze al weer een heel jaar en een hele week, Iris! Afgelopen zondag, 23 augustus, was het dus een groot feest. Met verjaardagsliedjes, alle opa's en oma's, familie, vrienden met en zonder kindertjes, allemaal op de verjaardag. En een heuse, grote verjaardagstaart met één kaarsje.

Veel cadeautjes, en vooral het pakpapier was steeds opnieuw erg interessant.

Pappa Mark vierde ook gelijk zijn verjaardag (is dinsdag 1 september jarig) en dat was natuurlijk toch wel handig, want waarschijnlijk zou niet iedereen twee keer binnen zo'n korte tijd op verjaardagsbezoek kunnen komen.

Donderdag 18 juni 2009.

Het nieuwe avontuur van Iris: daar kan ik kort over zijn, en helaas moet ik dat: want ik heb het nog niet gezien - we zitten immers momenteel in Friesland, vlak bij Sneek.

Van paps kregen we deze week een e-mail, dat:

Iris zelf vanuit de kruipstand kan gaan zitten!

Als we hier nog even blijven staat ze ineens voor onze neus: dag oma, ik ben maar met de trein gekomen! Ja hoor.

Zondag 31 mei 2009.

Het was een prachtige dag, deze zondag, heel goed vaarweer, en de boot stond inmiddels - na een dagje Brielse Maas vorige week - bij ons onder de carport, omdat we eind deze week voor drie weken naar Friesland gingen met boot en caravan.

En het was de enige gelegenheid om Iris nog even te kunnen zien, voordat Arthur en ik dus met vakantie gingen. Mark en Ank kwamen met Iris naar Bleiswijk om met elkaar nog een poosje op de Rotte te varen. We pikten hen met de boot op bij restaurant Meerenbos en zetten ze na twee uurtjes, daar ook weer af. Dat paste precies tussen slaapperiodes van Iris in, die nog maar net weer in haar gewone ritme was gekomen.

Iris vliegt!

Ja........, want Iris op Kreta betekent, dat Iris in een vliegtuig gezeten heeft. Voor het eerst in haar leven. En hoe ging dat allemaal. Daar waren we natuurlijk allemaal nieuwsgierig naar, en paps en mams wel in de eerste plaats. Zouden de vliegreizen een beetje prettig verlopen. Geen oorpijn door druk op haar oortjes. Schrik door het geluid, en door het stijgen en dalen. Enzovoort. Ank en Mark hadden zich tevoren daar goed op voorbereid, en ook oma had zich via internet daar in verdiept.

Ank had voor het stijgen en dalen steeds een flesje met drinken bij zich, zodat Iris dronk en moest slikken. Dat ging allemaal heel goed. Verder waren er speeltjes, een enkel nieuw speeltje, vier "schoten" om afwisselend op te zitten, dus veel afleiding. Op een enkel beginnend huiltje na was ze voorbeeldig, deze kleine meid. Geen huilende baby dus de hele vliegreis. Dat betekent, dat het voor Ank en Mark mogelijk is met Iris op vakantie te gaan met het vliegtuig.

12 mei 2009

 Sinds ik in februari schreef hoe het met Iris is, is er wel weer het een en ander gebeurd. Nu even in het kort: Iris zit! Ja heus, gewoon: ze zit. Op de grond, rechtop te spelen met van alles en nog wat, en in de kinderstoel verse hapjes eten door moeder gekookt.

En het laatste bericht van paps kwam ongeveer anderhalve week geleden: ze tijgert! Op haar ellebogen dus, beentjes moesten het werk nog ontdekken.

Ik heb het nog niet gezien, maar we gaan morgennacht met elkaar op het vliegtuig naar Kreta. Dat wordt haar eerste vliegreis, en ongetwijfeld zal ik haar in de komende dagen dan wel zien tijgeren.  Natuurlijk komt er later een apart verslag over "Iris op Kreta"!

21 februari 2009

Iris is ineens bijna een half jaar! Haar eerste grote reis maakte ze toen ze vier weken was. Met mamma en oma naar Apeldoorn. Mamma wilde graag naar een feestelijke gebeurtenis van een vriendin, pappa was ziek, kon de deur niet uit, en oma had juist een ander autootje, dus die wilde wel een stukje rijden. En zo gingen de drie dames op stap. Zie de foto's in het fotoalbum. Het moet gezegd: Iris heeft zich werkelijk voorbeeldig gedragen.

Verder heeft ze inmiddels een Sinterklaasfeest en een kerstfeest meegemaakt, heeft ze haar prikjes gehad wat ze natuurlijk niet leuk vond, is ze af en toe wat verkouden, en gaat ze vanaf eind december voor twee dagen naar de kinderopvang. Want mamma moest weer aan het werk, en wilde dat ook best weer. Oma past één keer in de drie weken een dagje op, Iris is twee dagen in de week bij de andere kindjes, en mamma is de andere twee dagen thuis. Pappa springt vooral bij in onverwachte situaties, en past ook één keer in de drie weken op. Vanaf de zomervakantie wordt dat weer anders.

Geboortekaartje vandaag, 30 augustus 2008,  in de brievenbus!

 

geboortekaartje

Daar lag vandaag het geboortekaartje van Iris door de brievenbus op de mat! Het zilverige met lavendelkleur van het kaartje roept een associatie op met haar naam: Iris, en met de kleur van de irisbloem. En met de kleur violet van de regenboog, de regenboog waarlangs immers de godin Iris tussen hemel en aarde, als boodschapper van de goden, heen en weer snelt.

Meer nieuws over Iris.

Ook moeder Ank heeft er behoorlijk wat voor over moeten hebben om deze erg gewilde, kleine Iris, goed op de wereld te zetten. Maar vandaag, maandag 25 augustus 2008, zijn ze thuis gekomen, en stap voor stap gaat alles een beetje beter.En waar blijven toch de vaders in die verhalen? Vader Mark is eigenlijk wel een beetje gek met zijn dochter! Had niet gedacht dat hij het zó leuk zou vinden. Het is ook een liefje (Iris dus); kijk de foto's nog eens. Verder pendelde vader Mark heen en weer tussen thuis en het ziekenhuis, gaf de poes thuis eten en een aai over de kop, deed een paar kleine wasjes, en was en is gewoon de steun en toeverlaat van moeder Ank.

En wie is Iris dat zij in de titel van deze pagina apart welkom wordt geheten!

Iris geboortedag foto frank (15)         Iris geboortedag foto frank (13)

Wij vergeten haar nooit meer: Iris is de dochter van Mark en Ank, en zij is vandaag, 23 augustus 2008, om 16.58 uur geboren!!!  Ze is 48cm en weegt 2730g.Iris is de kleindochter van Engelien, die vandaag dus voor het eerst oma is geworden.

We hebben allemaal even op haar moeten wachten, maar het resultaat mag er zijn: kijk maar naar de foto. En in ons fotoboek onder "Iris" vind je nog meer foto's van haar. Kijk daar af en toe eens op, want dit zijn de eerste (door oom Frank Koppert gemaakt), maar nog niet de laatste.