Politiek

Desi Bouterse als excuus-Truus

Woensdag 4 augustus 2010

Er wordt wel eens gezegd: iedere samenleving krijgt de criminaliteit waar ze om vraagt. Maar een volk krijgt ook de politieke partij met de leider waar het om vraagt, waar het blijkbaar rijp voor is. Niet iedereen is in staat om vooruit te kijken en de waarschijnlijke consequenties van zijn stemgedrag te voorzien. En ook niet iedereen is in staat om achterom te kijken en lessen uit de geschiedenis te trekken.

Hoe kun je nu een leider kiezen die vijfentwintig jaar geleden je leider was en mensen geëxecuteerd heeft die voor hem een bedreiging waren. Hoe kun je die nu gaan vertrouwen, dat hij dat niet opnieuw zal doen. En waarom voelde hij zich indertijd bedreigd.

Bouterse is slim en heeft slimme adviseurs. In de tussenliggende jaren heeft hij zich in Suriname met enige regelmaat in de publiciteit begeven in de rol van een vriendelijke vader en opa, met een klein kindje op de arm. Kijk toch eens, wat een aardige man. En hij heeft toch echt het beste met ons voor. Misschien worden we er toch allemaal beter van als híj onze president wordt.

Of wordt Suriname toch een narcostaat met een dictator aan het hoofd, gehuld in een democratische jas? Zal er vrijheid van spreken en denken zijn? Of moet je gaan oppassen voor je buren en je beste vrienden, omdat zij je misschien kunnen “verraden”. Zullen er in de komende jaren mensen verdwijnen in gevangenissen en martelcentra (in een ander land natuurlijk) omdat zij het niet eens waren met Bouterse. Of zouden dit echt ongegronde angsten zijn?

Waarom wilde Bouterse (ná zijn beëdiging op 12 augustus a.s.!) een massale verzoeningsdienst op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo? Dachten hij en zijn adviseurs, dat hij, door op deze wijze publiekelijk vergiffenis te vragen voor de Decembermoorden, steviger in het zadel zou komen te zitten, misschien zelfs wel bij de nabestaanden van degenen die hij heeft vermoord en laten vermoorden?

Wat zou er gebeuren als hij dat vóór zijn beëdiging deed, en dan wat meer bescheiden? Het kan nog. Wat zou er gebeurd zijn als hij die daden en verantwoordelijkheden vóór zijn verkiezing publiekelijk had erkend?

Vergeving schenken doe je voor jezelf, omdat je zelf met onverwerkte zaken zit, die je door een ander zijn aangedaan. Kunnen vergeven is een eerste stap op weg naar het kunnen loslaten van deze onverwerkte zaken. Vergeven heeft weinig tot niets te maken met de ander die je z.g. vergeeft. Daarom hebben excuses ook maar een betrekkelijke waarde. Sorry zeggen is tamelijk gemakkelijk als je weet, dat je zoveel mensen van je volk achter je hebt staan, dat zij je als president willen hebben. Ach, kijk toch eens, wat een aardige man. Daarover zou Bouterse en de leider van de Pinkstergemeente waar hij toe behoort, over moeten nadenken. Welke mensen hadden zij op dat plein verwacht?

Ja, het zou niet meer dan een show zijn, en het is verstandig en slim, dat Bouterse hier vanaf ziet. Voorlopig, noteert de krant.

Engelien