Desi, Desi,
Give us your answer too,
We’re half crazy
All for the treat of you,
We give you a  stylish burial
Try to forgive you final
Now leave the throne
With your tools go home
The show is over so beat it all.

25 april 2012
Hoe nu verder? Onderstaande tekst zond ik zojuist naar de opinie&debatpagina van de Volkskrant.
Principe: het begrotingstekort van een land mag niet hoger zijn dan 3%. Principes zijn als bakens. Bakens dienen om verzet te kunnen worden.
Er moet afgekoerst worden op het baken 3%. Deze koers moet aangehouden worden, ook als de gewenste dag van aankomst niet gehaald kan worden (storm, averij).
De Jager en Rutte hingen en hangen dit principe met overtuiging aan. Maar zij wilden ook in “Europa” het braafste jongetje van de klas zijn; dan bén je iemand in het grote Europa, en dat van zo’n klein landje. Ha, eindelijk een beetje machtig.

22 augustus 2012

Met als titel “Kabinets- en financiële crisis” schreef ik op 25 april van dit jaar een blog in deze prikbordpraat-rubriek  over de grote bedenkelijkheid van maximaal 3% overschrijding van het begrotingstekort van de euro-landen en de idiotie van een forse boete als je dat niet in 2013 haalt.  Ik schreef er ook bij waarom dat idioot is: het heeft te maken met die kale kip waar je geen veren van kunt plukken en ook met dat paard dat je dan achter de euro-wagens gaat spannen. Bovendien stelde ik, dat je die 3% als een baken moet zien. Een baken dient om op af te kunnen koersen, maar is er ook voor om te kunnen verzetten als dat nodig is.

27 december 2010

De (juridische) grens van de vrijheid van meningsuiting
is
daar waar de laster begint.

(Laster is strafbaar).

En:

Oktober 2011.

Waarschijnlijk zal ik niet de enige zijn die het zeer spijt, dat Herman Tjeenk Willink vanaf januari 2012 niet meer in functie zal zijn. Vice-voorzitter van de Raad van State, “onderkoning” van Nederland, wellicht de belangrijkste adviseur van de koningin. Ik heb een hoge pet van hem op.

Piet Hein Donner wel, Piet Hein Donner niet. Waarom heb ik toch altijd aarzelingen bij die man, bij deze minister? In zijn voorkomen en in zijn manier van praten, en ook in wát hij zegt, komt hij altijd correct en degelijk over. Verstandig, Vriendelijk? Tja, daar begint mijn aarzeling. Niet dat hij onvriendelijk is. Betrouwbaar dan? Of juist niet? Of een beetje niet betrouwbaar? Laat ik het netjes zeggen, in zijn (en mijn) eigen taal: het is net of hij altijd, maar dan ook altijd, met een verborgen agenda loopt. Alsof dat een tweede jas van hem is.

Dinsdag 21 februari 2012

Gistermiddag kreeg ik een mailtje met een adres van de Telegraaf toegestuurd, waar het bericht in te lezen was, dat Cohen stopte met de politiek. Bericht heet van de naald. Mijn eerste reactie was:

Dat komt natuurlijk toch niet onverwacht. Helaas is er in de politieke arena in Den Haag geen plaats voor wezenlijk fatsoen. Het is hoe langer hoe meer: eten of gegeten worden. Cohen is trouw gebleven aan zichzelf, vind ik, maar dat was niet voldoende voor de Haagse politiek. (Dat is toch vreemd, hè?) Jammer, maar het verbaast me, dat hij het nog zolang volgehouden heeft. Ooit heb ikzelf serieus nagedacht om me meer met politiek te gaan bemoeien.

Maandag 19 december 2011
Hij is benoemd, Piet Hein Donner, afgelopen vrijdag. Tot vice-voorzitter van de Raad van State; onderkoning van Nederland dus. Er is nogal wat te doen geweerst en nog steeds, over de benoemingsprocedure, die niet correct gevolgd schijnt te zijn. Ben benieuwd hoe dag verder gaat. De "open sollicitatie-procedure", die verplicht was, hield ook in het plaatsen van een advertentie. Daar zou de sollicitatiecommissie te laat achter gekomen zijn. Die advertentie verscheen pas in november, terwijl de naam van Donner al sinds de zomer publiekelijk rond zong en intern al langer. Rinnooy Kan heeft daarop geschreven, en werd afgewezen. Nou, die had ik liever gehad. Betrouwbaar en inderdaad onpartijdig "het landsbelang dienend".

Donderdag 9 december 2010

Heb je het gezicht van minister Gert Leers al eens goed bekeken? En zijn ogen en ooguitdrukking? Bij kranten- en tv-foto’s van hem – b.v. bij de perikelen met zijn Bulgaarse vakantiewoning en zijn aftreden als burgemeester – dacht ik altijd vaagjes: nou ja, moeilijke toestanden, niet altijd even leuk voor iemand, zeker slaaptekort. En verder leek hij me, uit de verte, een aardige man.

Maar of het nou aan het huidige onderwerp ligt of niet: eigenlijk ziet hij er helemaal niet als een sympathieke man uit. Ik vind hem gewoon niet aardig. Meer zo iemand van: “Ik ben streng en rechtvaardig, ik maak de dienst uit en daarom moet er gebeuren wat ik zeg”. Zo ongeveer. Beetje synoniem aan: “Niet linksom, niet rechtsom,

14 september 2010

Herman Tjeenk Willink gisteren, maandag 13 september, op het nieuws over M&M en GG (GedoogGeert):

“Ik ben er van overtuigd dat zíj er van overtuigd zijn, dat ze er uit komen”.

Na alle bizarre politieke wendingen van de afgelopen weken is Opstelten opnieuw benoemd als formateur en zullen de onderhandelingen met M&M om te komen tot een rechts minderheidskabinet met gedoogsteun van GG, doorgaan en binnen afzienbare tijd, zo verwachten zij, afgerond worden.

Gelukkig. Dan kan er snel een ministersploeg komen, dan kan het land tenminste weer geregeerd worden, en dan kunnen de problemen (gevolgen van 18 miljard bezuinigingen en een streng immigratiebeleid) pas echt beginnen.

13 september 2010 

Iedereen heeft toch wel een beetje de gang van zaken bijgehouden? Hoe M&M marionetten van Wilders lijken te worden? Geert Wilders informeel leider van Nederland? En alle ophef rondom Ground Zero en de speech van Wilders? Die heeft-ie dus jl. zaterdag gehouden en hij heeft laten zien dat hij, als hij wil, “gematigd” kan zijn. Zal hij dat blijven willen? In woorden en daden?

De functie van het omstreden islamitisch cultureel centrum en de plaats waar het zou moeten komen zijn aanvankelijk onjuist en rellerig in de media gekomen. Het islamitisch centrum wordt een cultúreel -, een ontmoetingscentrum, met een kleine gebedsruimte. En ja, ondanks dat het niet óp Ground Zero wordt gebouwd maar (citaat plus plattegrondje uit de krant) “een paar straten verderop en uit het zicht van Ground Zero”, is het, zo was mijn eerste reactie, toch niet handig om dat centrum toch tamelijk dicht in de buurt van Ground Zero te bouwen.

Zondag, 5 september 2010.

Er zijn sterke krachten aan het werk geweest die gemaakt hebben, dat Bouterse, een week na zijn beëdiging als president van Suriname, zo ziek werd, dat hij al zijn functies als president moest neerleggen. Het ziet er naar uit dat hij een kans krijgt te herstellen. Hij weet zelf hoe een en ander in zijn werk is gegaan, en dat hij deze (tijdelijke) uitschakeling als een waarschuwing kan beschouwen.  Tja, misschien wil hij het echt beter doen. Maar, zoals iemand al schreef, hij zal door voor- en tegenstanders afgerekend worden op zijn woorden en daden die hij als president zal spreken en doen. Want het is natuurlijk tamelijk gemakkelijk om naar de kerk te gaan, aan de voorganger je misschien best wel oprechte berouw te tonen en vervolgens aan God te vragen: vergeef mij alstublieft mijn zonden, ik zal het nooit meer doen, en wilt u mij verder helpen.

Vrijdag, 6 augustus 2010

The day after.

Alsof je verloren hebt en naar een duistere samenleving geleid wordt.  
Zo voelt het, na de benoeming van Opstelten als formateur voor een nieuw te vormen, rechts minderheidskabinet, met gedoogsteun van een sterk anti-islamitische partij. En de fractievoorzitter van die partij mag in de komende onderhandelingen overal over meepraten, en zal ook zijn invloed hebben op de aan te stellen ministers en staatssecretarissen.

Laten de linkse partijen zich vooral goede “verliezers” betonen. Het winnen of verliezen van een strijd om de macht is uiteindelijk immers niet waar het om gaat. Nederland is blijkbaar nog niet rijp voor een “Obama”. 

Woensdag 4 augustus 2010.

Er wordt wel eens gezegd: iedere samenleving krijgt de criminaliteit waar ze om vraagt. Maar een volk krijgt ook de politieke partij met de leider waar het om vraagt, waar het blijkbaar rijp voor is. Niet iedereen is in staat om vooruit te kijken en de waarschijnlijke consequenties van zijn stemgedrag te voorzien. En ook niet iedereen is in staat om achterom te kijken en lessen uit de geschiedenis te trekken.

Hoe kun je nu een leider kiezen die vijfentwintig jaar geleden je leider was en mensen geëxecuteerd heeft die voor hem een bedreiging waren. Hoe kun je die nu gaan vertrouwen, dat hij dat niet opnieuw zal doen. En waarom voelde hij zich indertijd bedreigd.

Woensdag 4 augustus 2010.

Nog even Mark en Maxime. Als dit rechtse minderheidskabinet doorgaat en Geert dat zal “gedogen” (inderdaad, wat een machtspositie krijgt die man), dan – zo begrijp ik uit alles – is het logisch, dat de grootste partij de premier levert, Mark dus. Maar Mark, houd er rekening mee, dat Maxime een gewiekste politicus is en een ervaren rot in het vak, en jij toch wat minder. Maxime ambieert al jaren het premierschap, en dit zal een kans zijn, die hij nooit meer krijgt en hij zal waarschijnlijk alle politieke onderhandelingstrucs gaan gebruiken om deze kans te benutten. Daar komt bij dat jij je uitstraling voor een premierschap wat tegen hebt: een leuke schooljongen met een moeder die zegt: “nee, zoiets doet mijn zoon niet!”. Terwijl je het onderhand wél doet. 

Dinsdag 3 augustus 2010

Resultaat van haat: ontwrichting.

Een vliegtuig boren in een wolkenkrabber, en daarna nog een, het was onvoorstelbaar en ontzettend, 11/9. Geschoktheid en ontwrichting bij alle betrokken gezinnen, families, mensen, overheden, een hele samenleving. Een uiting van een oorlog, die blijkbaar voor een relatief kleine, maar intelligente groep intens haatdragende personen met hun volgelingen, al eerder begonnen – want voorbereid - was. En de verdediging begon, wereldwijd. “De derde wereldoorlog, waar alle landen bij betrokken zullen raken”, zo was voorspeld.

Nederland heeft geen wolkenkrabbers en is een klein land, waar een praatstrategie bestaat: onderhandelen over hoe het beste welzijn voor alle inwoners bereikt kan worden.

26 juli 2010
Onderstaand artikeltje e-mailde ik vanmorgen naar de Volkskrant met de boodschap: gebruik het zoals je wilt.




26 juli 2010

Het woord kopvoddentax de taal uit, te beginnen in de Volkskrant!

Steeds dacht ik, dat kopvodden een grof scheldwoord voor hoofddoekjes was.  Zoals brillenjood voor iemand die een bril draagt en kankerhoer voor een vrouw waar een (jonge)man de pest aan heeft. Stoere taal, die nog altijd lachers wekt. Maar het woord tax er achter, dat begreep ik steeds niet. Tax was toch een soort belasting?  Lees ik nu net, vanmorgen,

Al sinds een aantal jaren volg ik met aandacht, en regelmatig zuchtend, alle artikelen over verhoging van de AOW-leeftijd, over langer doorwerken na je 65ste jaar, enzovoort. Niet zuchtend, zo van: "moet ik nóg langer werken", maar zuchtend van: "Jongens, weet je wel waar je het over hebt". Ik weet het, want ik ben nu 66 jaar en ik wil graag langer doorwerken. Voor een minister en een staatssecretaris is het belangrijk, dat zij tijdens hun regeerperiode iets "neergezet" hebben, een "statement" gemaakt hebben. Als zij zoiets ingrijpends hebben bewerkstelligd als een heel stelsel omgooien, dan is dat geweldig voor hun cv en is een volgende baan wel verzekerd. Bovendien is er al veel geld in gaan zitten: de salarissen van alle ambtenaren die met dit plan bezig zijn geweest. Maar dat terzijde. 

Wordt vervolgd.