10 en 24 juli 2012
Rouw om overleden poes.
Verdriet om je poes die hebt moeten laten inslapen. Dat is niet weinig. Ik schreef er in de twee eerdere blogs over Bjoet al wat over.  Het duurt een tijdje. Gewoon rouwverwerking. Je wordt elke dag er wel aan herinnerd door de dagelijkse dingen, die je niet meer voor deze poes hoeft te doen en gewoon omdat ze er niet meer is. En wil de blijheid maar niet echt komen om deze reden of omdat het zo veel regent en steeds zo somber buiten (en dus in huis) is? Maar dan Siep, de achtergebleven kat. Rouwt zij ook?
 Info.Nu.nl is een soort online bibliotheek waar je artikelen over allerhande onderwerpen kunt vinden. Zo staat er onder een “afdeling”’  Dier en Natuur een artikel over rouwverwerking bij katten. Gewoon googlen onder b.v. “rouwverwerking bij katten”.

Toch ga ik veel uit dit artikel overnemen bij mijn blogs om het verhaal over Bjoet af te maken – zal ik maar zeggen – en omdat ik veel van wat er staat, herken in het gedrag van Siep.  Het was prettig om dat te lezen,  en dat was ook de ervaring van veel anderen aan hun reacties op dit artikel op internet te zien.  Want wat weet je er eigenlijk van en wat denk je zelf meer, en hoor je van anderen anders dan “natuurlijk mist die de andere poes”.

In Amerika is er onderzoek gedaan naar rouwverwerking bij katten door  een organisatie die je de Amerikaanse dierenbescherming zou kunnen noemen.  Citaten daaruit: “Het blijkt dat het wegvallen  van een groepslid binnen kattengroepen een grote impact heeft op de anderen. Veel katten hebben een verminderde eetlust (46%) en in een aantal gevallen zijn hier zelfs katten aan overleden.  Veel mauwen is een ander gedrag wat vaak voorkomt bij verlies van hun maatje, ruim 70% van de katten deed dit. Soms werd de kat juist stiller. Veel achterblijvers gingen ander slaapgedrag vertonen. Ze gingen meer slapen en vaak op plaatsen waar ze voorheen niet sliepen. Vaak tonen de katten aanhankelijker gedrag richting hun baasje, en blijft het lievelingsplekje van de overleden kat belangrijk en vaak bezocht.  Deze gedragsverandering is soms tot zes maanden waarneembaar en kattenbezitters  herkennen dit gedrag wel. De eigenaar van het overleden dier ziet dat gemiddeld acht à negen maanden. "Verder trekt het artikel ook een vergelijking met de mens. “Een mens die iemand verliest uit zijn omgeving kan klachten vertonen zoals concentratieproblemen, lusteloosheid en minder behoefte om te eten. Vaak is er een desinteresse voor de omgeving en de dagelijkse zaken. Dit uit zich vaak in huilen en langdurig slapen. Een kat doet dit niet anders, ook hij slaapt meer. Meer slapen duidt bij de kat vaak op het feit dat hij ziek is. Een kat reageert doorgaans hetzelfde als de mens op het wegvallen van een maatje”. “Uiteindelijk zal de kat zijn normale gedrag weer gaan vertonen.  Voor een goed verlopend rouwproces van je kat moet je op een periode van twee tot zes maanden rekenen. Je kunt hem hierin steunen door extra aandacht te schenken aan het dier, een spelletje extra, wat maar prettig is voor de kat. Ook iets lekkers kan troost bieden. Maar wellicht het allerbelangrijkste: geef de kat de tijd die hij nodig heeft om zijn verlies te verwerken “.
 Er staat nog meer in dit artikel. Als je dat wilt lezen, ga dan via Google naar “ InfoNu.nl “  , dan naar “Dier en Natuur” , “Huisdieren”, “Kattengedrag: rouwverwerking “.
Het mauwen van Siep, wat ze inderdaad vaak ineens  en luidkeels deed, is minder geworden; het helpt direct wanneer  ik op mijn gewone “poezentoontje” tegen haar ga praten.  Ze ligt en slaapt verder heel veel, nog steeds. Maar zij is 15, en heeft half maart een tia (volgens de dierenarts) gekregen als gevolg (volgens ons) van een heftige schop van iemand in de buurt. Want wij weten dat dit gebeurd is. Dus er zijn mogelijk twee oorzaken voor het vele languit gaan liggen en slapen. Eten doet ze wel goed, maar ik was al op het laatst toen Bjoet er nog was, op een ander merk overgestapt wat ze allebei geweldig vonden en Siep nog steeds vindt.  Toch is er af en toe een dag dat het eten bijna helemaal blijft staan en ze haar draai niet kan vinden. Gewoon een slechte dag.  En daarna gaat het dan wel weer beter.  En ja, Siep is heel aanhankelijk geworden, meer dan ze al was.
We blijven haar observeren, extra aandacht geven; het is nu pas ruim twee maanden geleden  dat we Bjoet moesten laten inslapen. De tijd moet voorlopig ook zijn werk doen, ook bij mij.
Engelien

Inmiddels heb ik toch eens even een dierenarts geraadpleegd over Siep, omdat ik niet helemaal gerust ben over haar gedrag: veel, heel veel languit gaan liggen en vaak hijgen. Dierenarts: hartproblemen zou kunnen. In de gaten blijven houden, eventueel eens laten onderzoeken: luisteren naar het hartje.