Maandag, 8 juli 2013

Leek mijn episteltje van gisteren erop, dat het misschien het laatste was van deze vakantie, nu moet ik over vandaag toch nog even iets melden. Ons idee om vandaag naar Heeg te varen lieten wij vanmorgen varen (het idee in onze geest dan maar even naar het terrasje aldaar gestuurd): we hadden teveel slaap (het alsmaar varen op de motor moet je soms even een dagje onderbreken) en het waaide vanmorgen toch weer behoorlijk. Maar wel weer prachtig weer. We hebben met de auto een tenminste elfstedentocht gereden. O.a. in Dokkum (nog niet eerder geweest) op een terrasje aan een gracht een broodje gezond gegeten en daar even rond gewandeld, daarna verder naar boven gereden o.a. naar Ferwert. We probeerden op een weg langs de Waddenzee te komen en dan langs de westkant weer naar beneden te rijden.

Dat lukte vanwege de hoge dijkbescherming daar niet, maar we kwamen toch dicht in de buurt. Op de kaart zagen we een punt ‘De zwarte Haan’ waar je dan toch echt een trap op naar boven zou moeten kunnen klimmen en dan de Waddenzee te zien. Dat was ook zo. Je kon daar een hekje door en tussen de schapen en lammetjes door naar boven klimmen, en dat deden we dus. Maar beneden stond er een groot informatiebord met het bericht, dat dit punt, in ons land dus, het begin was van de (fiets)route naar Santiago de Compostella aan de Noordwestkant van Spanje. Zoals de meesten wel weten: een internationaal bekende vorm van een bedevaartsoord; een plek ter nagedachtenis aan de apostel Jacobus die heeft geprobeerd de opdracht van Jezus letterlijk uit te voeren: zijn onderricht tot aan het eind van de wereld te verkondigen. Zoek zelf even op internet wat en wanneer precies.

 

Zwarte Haan

Veel mensen o.a. uit Nederland maken een fietstocht daarheen met eenvoudige kampeermiddelen bij zich, en er zijn adressen onderweg waar mensen ook hun huis openstellen voor deze trekkers om hen eten te geven en te laten overnachten. Deze fietsers (en wandelaars) beschouwen dit als een soort pelgrimstocht. We wisten eigenlijk niet dat deze tocht op deze plek in ons land begon, en ik vond het dus bijzonder daar geweest te zijn.

Daarna zo dicht mogelijk langs de Waddenzee verder gereden, en daar stond (ik weet niet meer precies waar) ‘het tempeltje van Ids’. Het open gebouwtje boven op de dijk ziet er ongetwijfeld als een klein soort tempel uit. Dat blijkt ontworpen en daar gebouwd te zijn door de Friese kunstenaar  Ids …. (achternaam ook vergeten) vanwege de tweede ophoging van veel kilometers dijk langs deze kust in de jaren negentig. Het werd onthuld door de toenmalige commissaris van de koningin Hans Wiegel.

Tenslotte veel lange landweggetjes gereden totdat we in Harlingen waren en daar heerlijk in de zon in een restaurant, half op het terras, gegeten hebben, uitkijkend op binnenkomend en uitgaand vaarverkeer. De koffie met een bonbon toe hebben we terug in de caravan genuttigd, waar we omstreeks half tien weer arriveerden.

Engelien in Harlingen

(Op het moment dat ik dit typ is er helaas  geen gelegenheid zelf op internet even wat ontbrekende informatie op te zoeken.)

 

Engelien

Inlog