Op deze pagina vind je een uitzending gemaakt door omroep Max (TV) en uitgezonden op 28 april 2010.
Het gaat over de nalatenschap van overledenen aan de kerk.In deze uitzending gaat het over (de nalatenschap van) Chris Mensenkamp.De vader van Chris en de vader van Wil, Rut en van mij (Engelien) waren broers.
Zij hadden hun rootz in Groningen. Mijn broer Rut is enkele jaren na zijn afstuderen aan het conservatorium in Utrecht naar Groningen vertrokken en werd daar 1e hoornist in het toenmalige NFO (Noordelijk Filharmonisch Orkest). Daar werden zijn drie kinderen geboren, waaronder de jongste: zijn zoon Arjen.
Onze vader was overleden toen Rut en ik nog jong waren (resp 9 en 6 jaar), en Rut moet zijn vader erg gemist hebben. Van daaruit verklaar ik zijn behoefte om naar Groningen te gaan: op de een of andere manier dichter bij zijn vader, en met de muziek in diens voetsporen.
Onze moeder, die toen leefde, begreep dat. Chris trouwde op wat latere leeftijd met Rie, die ouder was dan hij en al grote kinderen had. Zij hebben samen geen kinderen gekregen, en - voor zover ik me herinner - was daar bij hen ook geen behoefte aan. Rie is naderhand, zoals in het filmpje vermeld wordt, aan kanker overleden. Chris, wiens ouders ook inmiddels overleden waren, is daarna naar Veendam getrokken. Hij is indertijd met Rie een paar keer (in Hilversum, waar wij toen nog woonden) bij ons op bezoek geweest, en ik denk dat hij zich in dat muzikale milieu - ondanks dat mijn vader toen al overleden was - bijna thuis gevoeld moet hebben. 
Chris en Wil, die ongeveer van dezelfde leeftijd waren, hebben nog diverse keren telefonisch contact gehad; Wil is ook een keer bij hem in Veendam op bezoek geweest. Het contact tussen Chris en mij bleef beperkt tot het sturen van een kaartje met kerst en oud & nieuw naar elkaar. Rut was inmiddels overleden, op 51-jarige leeftijd. Arjen werd door zijn moeder geattendeerd op de uitzending.
 Rut was als hoornist in het filmpje herkend. Arjen beschikte over het "adres", en stuurde mij dat toe. Onlangs sprak ik er met Wil en haar kinderen over, toen wij op haar 80e verjaardag waren. Zij (en ik) konden nog de herhaling zien. 
En last but not least: Arjen heeft de herhaling op kunnen nemen en deze opname vervolgens naar Arthur en mij verstuurd. Arthur heeft het voor elkaar gekregen om het filmpje op onze website te zetten. En zo is het gekomen, dat we dit allemaal nog eens terug kunnen zien als we dat willen.
 
Alle overleden Mensenkamp-mannen blijven dus op deze wijze in de herinnering! En een beetje bij ons.
 
Engelien, 22 mei 2010
 
 
 
 
 

    

 
 

Inlog